
🔴⚫ 17 ŞUBAT’TA BAĞIMSIZLIĞI KUTLAYANLAR…
28 KASIM’DA BAYRAKLARLA KONVOY YAPANLAR…
Bugün bağımsızlığın ve bayrağın coşkusunu yaşayanlara bir soru sormanın zamanı geldi:
Bu bağımsızlık gökten mi indi?
O bayrak, arabaların üzerine süs olsun diye mi çekildi?
O özgürlük, resepsiyonlarda fotoğraf vermek ve protokol önünde boy göstermek için mi kazanıldı?
Hayır!
Bu bağımsızlığın arkasında canını ortaya koyan, savaşan, bedel ödeyen insanlar var.
Bugün o insanların bazıları Lahey’de ağır hapis cezalarıyla karşı karşıya.
16 Eylül’de Thaçi ve Krasniqi 25’er, Veseli 18, Selimi ise 13 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Karar temyize açık.
Kosova’da ve Dünyada pek çok ülkede onbinlerce insan sokağa çıktı. Protestolar günler boyunca devam etti.
Peki Türkiye’de?
Milyonlarca Balkan ve Arnavut kökenlinin yaşadığı Türkiye’de, bu mesele için kaç kişi meydanlara çıktı?
Kaç STK yöneticisi öncülük etti?
Kaç kurum ortak bir açıklama yaptı?
Kaç şehirde ses yükseltildi?
Kamuoyuna yansıyan görüntülerde ise Kosova ve Balkan STK yöneticilerinden yaklaşık 20 kişinin bir parkta bir araya gelerek protesto metni okuması, koskoca bir diaspora adına yeterli görülmemeli.
MİLYONLARCA İNSANIN YAŞADIĞI BİR ÜLKEDE, TARİHİ BİR MESELE İÇİN PROTESTO 20 KİŞİYLE Mİ OLUR?
17 Şubat’ta bağımsızlık kutlamalarında ön sıralarda olanlar…
28 Kasım’da bayraklarla konvoy yapanlar…
Resepsiyonlarda, davetlerde, açılışlarda ve protokol fotoğraflarında boy gösterenler…
Şimdi neredesiniz?
Bayrak sadece tören günlerinde taşınmaz.
Bağımsızlık sadece müzik, konvoy ve kutlamadan ibaret değildir.
Bayrağın bir bedeli vardır.
Özgürlüğün bir bedeli vardır.
Bağımsızlığın bir bedeli vardır.
Ve o bedeli ödeyen insanlar bugün unutuluyorsa, yalnızca tarih değil, vicdan da sorgulanmalıdır.
Kimse sizden mahkemenin kararını yok saymanızı istemiyor.
Ancak kararın tartışmalı yönlerini gündeme getirmek, hukuki süreci takip etmek, temyiz sürecini izlemek, kamuoyu oluşturmak ve savaşın bedelini ödeyen insanları yalnız bırakmamak başka bir şeydir.
Kutlamalarda kalabalık olmak kolaydır.
Zor zamanda sahip çıkmak ise gerçek sorumluluktur.
Bugün görev, yalnızca bayrak taşımak değil;
O bayrağın uğruna mücadele edenleri hatırlamaktır.
Bugün görev, yalnızca 17 Şubat’ta bağımsızlığı kutlamak değil;
O bağımsızlığın hangi bedellerle kazanıldığını hatırlatmaktır.
Bugün görev, yalnızca 28 Kasım’da bayraklarla sokaklarda görünmek değil;
Bayrağın arkasındaki insanlara sahip çıkmaktır.
ARTIK SESSİZLİK YETER.
Türkiye’deki Arnavut ve Balkan STK’ları;
sözünüzü söyleyin,
kamuoyunu bilgilendirin,
hukuki süreci takip edin,
dayanışma gösterin.
Çünkü tarih, yalnızca bağımsızlığı kutlayanları değil;
BAĞIMSIZLIK UĞRUNA BEDEL ÖDEYENLERİ HATIRLAYANLARI DA YAZAR.
ARNAVUT HABER
⚫🔴 ATA QË FESTOJNË PAVARËSINË MË 17 SHKURT…
ATA QË BËJNË KONVOJE ME FLAMUJ MË 28 NËNTOR…
Sot ka ardhur koha t’u bëjmë një pyetje atyre që përjetojnë entuziazmin e pavarësisë dhe të flamurit:
A ra kjo pavarësi nga qielli?
A u ngrit ai flamur mbi makina vetëm për zbukurim?
A u fitua kjo liri për të bërë fotografi në pritje dhe për t’u shfaqur para protokollit?
Jo!
Pas kësaj pavarësie qëndrojnë njerëz që vunë jetën në rrezik, luftuan dhe paguan çmimin e saj.
Sot, disa prej këtyre njerëzve përballen me dënime të rënda me burg në Hagë.
Më 16 shtator, Thaçi dhe Krasniqi u dënuan me nga 25 vjet burg, Veseli me 18 vjet, ndërsa Selimi me 13 vjet. Vendimi është i apelueshëm.
Në Kosovë dhe në shumë vende të botës, dhjetëra mijëra njerëz dolën në rrugë. Protestat vazhduan për ditë me radhë.
Po në Turqi?
Në një vend ku jetojnë miliona njerëz me origjinë ballkanike dhe shqiptare, sa njerëz dolën në sheshe për këtë çështje?
Sa drejtues të OJQ-ve morën iniciativën?
Sa institucione bënë një deklaratë të përbashkët?
Në sa qytete u ngrit zëri?
Ndërsa në pamjet e pasqyruara në opinionin publik, fakti që rreth 20 drejtues të OJQ-ve shqiptare dhe ballkanike në Turqi u mblodhën në një park dhe lexuan një deklaratë proteste, nuk duhet të konsiderohet e mjaftueshme në emër të një diaspore kaq të madhe.
NË NJË VEND KU JETOJNË MILIONA NJERËZ, A DUHET TË BËHET NJË PROTESTË PËR NJË ÇËSHTJE HISTORIKE VETËM ME 20 PERSONA?
Ata që ishin në rreshtat e parë në festimet e pavarësisë më 17 shkurt…
Ata që bënë konvoje me flamuj më 28 nëntor…
Ata që u shfaqën në pritje, në mbrëmje, në inaugurime dhe në fotografi protokollare…
Ku jeni tani?
Flamuri nuk mbahet vetëm në ditët e ceremonive.
Pavarësia nuk përbëhet vetëm nga muzika, konvojet dhe festimet.
Flamuri ka një çmim.
Liria ka një çmim.
Pavarësia ka një çmim.
Dhe nëse njerëzit që paguan atë çmim harrohen sot, atëherë duhet të vihet në pikëpyetje jo vetëm historia, por edhe ndërgjegjja.
Askush nuk po ju kërkon të shpërfillni vendimin e gjykatës.
Por të ngrini në diskutim aspektet e debatueshme të vendimit, të ndiqni procesin ligjor, të monitoroni procesin e apelimit, të krijoni opinion publik dhe të mos i lini vetëm njerëzit që paguan çmimin e luftës, është diçka tjetër.
Është e lehtë të jesh pjesë e turmës në festime.
Të qëndrosh pranë në kohë të vështira është përgjegjësia e vërtetë.
Sot detyra nuk është vetëm të mbash flamurin;
por të kujtosh ata që luftuan për të.
Sot detyra nuk është vetëm të festosh pavarësinë më 17 shkurt;
por të kujtosh se me çfarë çmimi u fitua ajo pavarësi.
Sot detyra nuk është vetëm të shfaqesh në rrugë me flamuj më 28 nëntor;
por të qëndrosh pranë njerëzve që qëndrojnë pas atij flamuri.
MJAFT MË ME HESHTJEN.
OJQ-të shqiptare dhe ballkanike në Turqi;
shprehni qëndrimin tuaj,
informoni opinionin publik,
ndiqni procesin ligjor,
tregoni solidaritet.
Sepse historia nuk do të shkruajë vetëm për ata që festuan pavarësinë;
POR EDHE PËR ATA QË KUJTAN NJERËZIT QË PAGUAN ÇMIMIN PËR PAVARËSINË.
ARNAVUT HABER
arnavuthaber


























![ARNAVUTÇA VAR AMA NEDEN HER OKULDA YOK? [BÖLÜM 3]](https://www.arnavuthaber.com/wp-content/uploads/2026/09/file_000000008dec81f4895eee88a1595707.png)

![TÜRKİYE’DE ARNAVUTÇA YASAK MI? [Bölüm 1]](https://www.arnavuthaber.com/wp-content/uploads/2026/09/file_000000000ab0820a81b451987a6169e8.png)




















































