BÜYÜK İSKENDER’İN GENETİK MİRASÇILARI KİMLER?

BİLİMSEL VERİLER AÇIKLADI: BÜYÜK İSKENDER VE ANTİK MAKEDONYA KRALİYETİNİN GENETİK MİRASÇILARI KİMLER?

Antik Dünya’nın en büyük komutanı Büyük İskender’in ve Vergina Kraliyet Mezarları’nın genetik kodları günümüz popülasyonlarıyla karşılaştırıldı. Popülasyon genetiği haritaları, antik dönemin kadim mirasını bugün hücrelerinde taşıyan toplulukları net bir şekilde ortaya koyuyor.

Tarih boyunca Balkanlar ve Ege coğrafyası; krallıkların, imparatorlukların ve büyük göçlerin odağı oldu. Ancak son yıllarda antik kemiklerden elde edilen DNA verileri (aDNA) ve gelişmiş genetik analiz araçları (Eurogenes G25 gibi modeller), binlerce yıllık tartışmalara bilimsel bir ışık tutuyor.

Son paylaşılan genetik uzaklık (distance) haritaları ve popülasyon analizleri, Antik Makedonya Krallığı’nın hüküm sürdüğü MÖ 400-300 yıllarına ait Vergina Kraliyet örneklerinin günümüzdeki en yakın genetik akrabalarını listeledi.

GENETİK HAFIZA SİLİNMİYOR: O DAĞLARIN VE OVALARIN KADİM MİRASÇILARI

Haritadaki veriler incelendiğinde, antik genetik bileşenlerin (Neolitik ve Tunç Çağı Balkan/Ege alt katmanı) uzaydan gelmediği veya dünyanın başka bir ucuna buharlaşmadığı açıkça görülüyor.

Genetik mesafe skalasında (0.040 – 0.080 bandı) antik kraliyet genlerine en düşük mesafe ile en yakın çıkan toplulukların başında bölgenin kadim yerlileri olan Arnavutlar (özellikle Çam ve Tosk grupları), Güney İtalyanlar ve Ege/Yunan popülasyonları geliyor. İngiltere’den Rusya’da veya Doğu Avrupa’dan Doğu Asya’ya kadar dünyanın geri kalan topluluklarının bu genetik havuzla doğrudan bir yakınlığı bulunmuyor.

“1 TRİLYON DOLARLIK MİRAS VASİYET EDİLSEYDİ…”

Konuyu çarpıcı bir soy bağı örneğiyle değerlendirecek olursak: Eğer Antik Makedonya Kralı, bıraktığı mirası 2000 yıl sonra sadece kendi “biyolojik soyunu ve kanını taşıyan torunlarına” vasiyet etmiş olsaydı; bugün yapılan DNA testlerinde o mirasın doğrudan biyolojik taşıyıcıları ve hak sahipleri yüzyıllardır o coğrafyadan kopmamış olan Arnavutlar ve bölgenin yerli halkları çıkacaktı.

İzole bir tüpün içinde kalmamış, tarih boyunca çeşitli iç içe geçmeler yaşamış olsalar da, o dağlarda korunmuş olan genetik altyapıyı ve antik İlyir/Makedon coğrafyasının kalıtımsal bağını nesilden nesile aktararak günümüze ulaştıran ana kütle bu bölgenin insanlarıdır.

TARİHSEL VE COĞRAFİ SÜREKLİLİK

Bugün uluslararası hukuk antik eserleri toprağın egemenliğine göre değerlendirse de, biyolojik ve genetik devamlılık açısından bakıldığında durum nettir: Antik Çağ’ın o muazzam genetik mirası; Anadolu, İngiltere veya Rusya steplerinde değil, yüzyıllardır Adriyatik’ten Ege’ye uzanan o kadim topraklarda yaşayan insanların hücrelerinde varlığını sürdürmektedir.

arnavuthaber