
♦️ REJİMİN KANLI MAHKEMELERİ İŞ BAŞINDA: 4 HAZİRAN İNFAZLARI VE “HALK DÜŞMANI” İLAN EDİLEN AYDINLAR!
Özellikle komünist rejimin gücü tam anlamıyla eline aldığı 1945 yılının 4 Haziran günü, rejimin kendi kurduğu askeri mahkemeler eliyle vatansever aydınları, din adamlarını, milliyetçileri ve mülk sahiplerini “halk düşmanı” ilan ederek infaz ettiği simgesel bir katliam tarihidir.
TİRAN – Enver Hoca liderliğindeki komünist diktatörlük, ülkedeki milliyetçi muhalefeti, dindarları ve bağımsız aydınları tamamen yok etmek için kurduğu sözde “Askeri Mahkemeler” (Gjyqi Ushtarak) eliyle kan dökmeye devam ediyor. Rejimin demir yumruğu, 4 Haziran günü hem başkent Tiran’da hem de Elbasan ve İşkodra gibi tarihi şehirlerde milliyetçi direnişin sembol isimlerini hedef aldı.
“Halk düşmanı”, “sabotör” ve “faşist işbirlikçisi” gibi uydurma ithamlarla yargılanan onlarca Arnavut vatanseveri, 4 Haziran günü ya kurşuna dizildi ya da Burrel gibi insanlık dışı şartlara sahip zindanlarda ölüme mahkum edildi.
🔷 Elbasan ve Tiran’da Kurşuna Dizilenler
4 Haziran’daki infaz dalgasının en somut kurbanlarından biri, Elbasan Askeri Mahkemesi’nin 36 sayılı kararıyla idama mahkum edilen tarihi şahsiyetlerden Ahmet Kasa oldu. Tamamen siyasi gerekçelerle ve düzmece kanıtlarla mayıs ayında tutuklanan Kasa, komünist partizanların kurduğu infaz mangası tarafından 4 Haziran günü kurşuna dizilerek şehit edildi.
Aynı infaz dalgası kapsamında, komünizmin getireceği diktatörlüğü önceden görerek örgütlenen “Bashkimi Demokratik” (Demokratik Birlik) ve “Bashkimi Shqiptar” (Arnavut Birliği) üyesi milliyetçi aydınlar, din adamları ve bağımsız tregtar (tüccar) sınıfı da namluların hedefi oldu. Rejim, anti-komünist cepheyi çökertmek amacıyla hapislerde tuttuğu vatanseverleri sabaha karşı gizli mevkilerde kurşuna dizerek toplu mezarlara gömdü.

🔷 Ağır Hapis ve Zindan Mahkumiyetleri: Yaşayan Ölüler
4 Haziran günü sadece kurşuna dizilenlerin değil, zindanlarda yavaş yavaş ölüme terk edilenlerin de kara günü oldu. Aralarında eski meclis üyeleri, öğretmenler ve Balli Kombëtar (Milli Cephe) sempatizanlarının bulunduğu onlarca kişi hakkında 20 yıldan başlayıp müebbete uzanan ağır hapis kararları kesinleşti.
Bu isimlerin büyük bölümü, Arnavutluk tarihinin en karanlık hapishanelerinden biri olan ve siyasi mahkumların adeta canlı canlı gömüldüğü Burrel Hapishanesi ile Maliq bataklıklarındaki zorunlu çalışma kamplarına sevk edildi. Rejim, ailelerin mülklerine el koyarken; mahkum edilen vatanseverlerin eşlerini, çocuklarını ve yaşlı anne-babalarını da ülkenin en ücra köşelerine sürgün (internim) ederek tam bir toplumsal kıyıma imza attı.
🔷 “Tarih Bu Zulmü Affetmeyecek!”
Bugün 4 Haziran… Arnavut milletinin yetiştirdiği en parlak beyinlerin, din adamlarının ve vatanseverlerin, komünist diktatörlüğün bekası uğruna harcandığı o karanlık takvim yaprağı. Ailelerine mezar yerleri bile söylenmeyen, esaret altında can veren binlerce Arnavut aydını, rejimin tüm unutturma çabalarına rağmen milliyetçi hafızada ve Arnavutluk’un gerçek tarihinde birer hürriyet abidesi olarak yaşamaya devam edecek!

♦️ GJYKATAT E PËRGJAKURA TË REGJIMIT NË VEPRIM: EKZEKUTIMET E 4 QERSHORIT DHE INTELEKTUALËT E SHPALLUR “ARMIQ TË POPULLIT”!
Veçanërisht më 4 qershor 1945, kur regjimi komunist kishte marrë plotësisht pushtetin në duart e veta, u shënua një nga datat më simbolike të masakrave politike, kur gjykatat ushtarake të krijuara nga vetë regjimi shpallën patriotë, intelektualë, klerikë, nacionalistë dhe pronarë si “armiq të popullit” dhe i dënuan me vdekje.
TIRANË – Diktatura komuniste e udhëhequr nga Enver Hoxha vazhdoi derdhjen e gjakut përmes të ashtuquajturave “Gjykata Ushtarake” (Gjyqi Ushtarak), të ngritura për të zhdukur plotësisht opozitën nacionaliste, besimtarët dhe intelektualët e pavarur në vend. Grushti i hekurt i regjimit goditi më 4 qershor si në kryeqytetin Tiranë, ashtu edhe në qytete historike si Elbasani dhe Shkodra, duke marrë në shënjestër figurat simbol të rezistencës nacionaliste.
Dhjetëra patriotë shqiptarë, të gjykuar me akuza të sajuara si “armik i popullit”, “sabotator” dhe “bashkëpunëtor i fashizmit”, më 4 qershor u pushkatuan ose u dënuan me vdekje të ngadaltë në burgje çnjerëzore si ai i Burrelit.
🔷 Të Pushkatuarit në Elbasan dhe Tiranë
Një nga viktimat më konkrete të valës së ekzekutimeve të 4 qershorit ishte Ahmet Kasa, një figurë historike e dënuar me vdekje me vendimin nr. 36 të Gjykatës Ushtarake të Elbasanit. I arrestuar në maj mbi baza krejtësisht politike dhe me prova të fabrikuara, Kasa u pushkatua më 4 qershor nga skuadra e ekzekutimit e ngritur nga partizanët komunistë dhe ra dëshmor.
Në të njëjtën valë represioni, intelektualë nacionalistë, klerikë dhe përfaqësues të shtresës së tregtarëve të pavarur, anëtarë të organizatave “Bashkimi Demokratik” dhe “Bashkimi Shqiptar”, të cilët kishin kuptuar paraprakisht diktaturën që do të sillte komunizmi, u bënë objekt i terrorit shtetëror. Për të shkatërruar frontin antikomunist, regjimi pushkatonte fshehurazi patriotët e mbajtur në burgje dhe i varroste në varre masive të panjohura.
🔷 Dënime të Rënda me Burg dhe Zindane: Të Vdekur të Gjallë
4 qershori nuk ishte vetëm dita e atyre që u pushkatuan, por edhe e atyre që u lanë të vdisnin ngadalë në burgje. Dhjetëra persona, mes tyre ish-deputetë, mësues dhe simpatizantë të Ballit Kombëtar, morën dënime të rënda që fillonin nga 20 vjet burg dhe arrinin deri në burgim të përjetshëm.
Shumica e tyre u dërguan në Burgun e Burrelit, një nga burgjet më famëkeqe të historisë së Shqipërisë, ku të burgosurit politikë varroseshin simbolikisht për së gjalli, si dhe në kampet e punës së detyruar në kënetat e Maliqit. Ndërsa regjimi konfiskonte pronat e familjeve të tyre, gratë, fëmijët dhe prindërit e moshuar të patriotëve të dënuar internoheshin në zonat më të largëta të vendit, duke realizuar një shkatërrim të plotë shoqëror.

🔷 “Historia Nuk Do Ta Falë Kurrë Këtë Mizori!”
Sot është 4 qershori… ajo faqe e errët e kalendarit kur mendjet më të ndritura, klerikët dhe patriotët që kishte nxjerrë kombi shqiptar u sakrifikuan për mbijetesën e diktaturës komuniste. Edhe pse familjeve të tyre nuk iu tregua kurrë vendi i varrit dhe mijëra intelektualë shqiptarë humbën jetën nën robëri, ata do të vazhdojnë të jetojnë në kujtesën kombëtare dhe në historinë e vërtetë të Shqipërisë si monumente të lirisë dhe dinjitetit njerëzor.












































