Sessiz Gücün Adı: Mulla İdris Kakrruki

Bazı insanlar vardır; arkalarında sloganlar, yüksek sesler ya da büyük unvanlar bırakmazlar. Ama yoklukları, toplumda derin bir boşluk oluşturur. Kosova yakın tarihinde bu tür insanlardan biri hiç şüphesiz Mulla İdris Kakrruki’dir.

O, kürsüde alkış arayan bir hatip değil; kriz anlarında vicdanın sesini temsil eden bir alimdi. Özellikle 1990’lı yıllarda Kosova toplumunun içten içe kan kaybettiği bir dönemde, kan davalarının sonlandırılması sürecinde üstlendiği rol, bugün hâlâ yeterince konuşulmayan ama tarihsel olarak son derece belirleyici bir katkıdır.

Uzlaşmayı Bir İbadet Olarak Gören Bir Alim;

Mulla İdris Kakrruki’nin farkı, uzlaşmayı sadece toplumsal bir ihtiyaç olarak değil, dini ve ahlaki bir sorumluluk olarak görmesiydi. Kur’an ve Sünnet’e dayanan güçlü bir ilmi altyapıya sahipti; ancak bu bilgiyi soyut bir vaaz diliyle değil, toplumun gerçek yaralarına dokunan bir şifa aracı olarak kullandı.

Onun için affetmek zayıflık değil, insan olmanın ve iman etmenin en yüksek mertebesiydi. Bu anlayışla, yıllarca süren kin ve intikam duygularının hâkim olduğu ailelerin kapısını çaldı, acının tam ortasında konuştu ve çoğu zaman imkânsız görüneni mümkün kıldı.

Kan Uzlaşması Hareketinin Görünmeyen Omurgası;

Kan uzlaşması hareketi, Kosova tarihinde sıradan bir sivil girişim değildir. Bu hareket, halkın iç çatışmalarla bölünmesini engelleyen, ulusal dayanışmayı güçlendiren ve toplumun geleceğini kurtaran bir süreçtir. Mulla İdris Kakrruki bu sürecin ne kenarında ne de arkasındaydı; çoğu zaman ahlaki ağırlığı taşıyan ana figürlerden biriydi.

Uzlaşma toplantılarında sergilediği sabır, ikna gücü ve derin insan bilgisi, onu sadece bir din adamı değil, aynı zamanda güçlü bir toplumsal lider hâline getirdi. Onu tanıyanlar, olağanüstü hafızasını, insan ilişkilerindeki inceliğini ve yorulmak bilmeyen gayretini özellikle vurgular.

Sessizlikle Çevrili Bir Miras;

Bunca katkıya rağmen Mulla İdris Kakrruki’nin adı bugün kamusal alanda sınırlı bir şekilde anılmaktadır. Bu durum basit bir unutkanlıktan ziyade, kolektif hafızamızdaki ciddi bir eksikliği işaret eder. Onun adına kapsamlı akademik çalışmaların, belgesellerin, sempozyumların ve kurumsal anmaların yokluğu düşündürücüdür.

Belki de asıl soru şudur:
Bir insan imam olduğu için mi, yoksa sessizliği seçtiği için mi geri planda kaldı?

Oysa Mulla İdris Kakrruki’nin mücadelesi sadece dini değil, aynı zamanda ulusal ve insani bir mücadeleydi. Toplumsal barış olmadan özgürlüğün mümkün olmayacağını çok iyi biliyordu.

Bugüne Bıraktığı Ders;

Mulla İdris Kakrruki bize şunu hatırlatır:
Toplumları ayakta tutanlar her zaman en çok konuşanlar değil, en çok yük taşıyanlardır.

Onu hatırlamak, yalnızca bir şahsiyeti anmak değildir; affetmenin, uzlaşmanın ve ortak vicdanın değerini yeniden hatırlamaktır. Bu nedenle Mulla İdris Kakrruki, Kosova tarihinin sessiz ama vazgeçilmez isimlerinden biridir.

Allah rahmet eylesin.
Geride bıraktığı miras, unutulmayı değil, hakkıyla hatırlanmayı hak ediyor.

Emri i Fuqisë së Heshtur: Mulla Idris Kakrruki

Ka disa njerëz që nuk lënë pas slogane, zëra të lartë apo tituj madhështorë. Por mungesa e tyre krijon një boshllëk të thellë në shoqëri. Në historinë e kohëve të fundit të Kosovës, një person i tillë është padyshim Mulla Idris Kakrruki.

Ai nuk ishte një orator që kërkonte duartrokitje nga foltorja; ai ishte një dijetar që përfaqësonte zërin e ndërgjegjes në kohë krize. Sidomos gjatë viteve 1990, një periudhë kur shoqëria kosovare po gjakderdhte nga brenda, roli i tij në dhënien fund të gjakmarrjes është një kontribut historikisht i rëndësishëm që ende nuk diskutohet mjaftueshëm sot.

Një Dijetar që e Shikoi Pajtimin si një Akt Adhurimi;

Dallimi i Molla Idris Kakrrukit ishte se ai e shihte pajtimin jo vetëm si një nevojë shoqërore, por edhe si një përgjegjësi fetare dhe morale. Ai zotëronte një themel të fortë shkencor të bazuar në Kuran dhe Sunet; megjithatë, ai e përdori këtë njohuri jo në predikime abstrakte, por si një mjet shërues që prekte plagët e vërteta të shoqërisë.

Për të, falja nuk ishte dobësi, por shkalla më e lartë e humanitetit dhe besimit. Me këtë kuptim, ai trokiti në dyert e familjeve të përndjekura nga vite urrejtjeje dhe hakmarrjeje, foli në mes të vuajtjeve të tyre dhe shpesh e bëri të mundur atë që dukej e pamundur.

Shtylla kurrizore e padukshme e Lëvizjes së Pajtimit të Gjaqeve;

Lëvizja e pajtimit të gjaqeve nuk është një iniciativë e zakonshme civile në historinë e Kosovës. Kjo lëvizje është një proces që parandaloi ndarjen e popullit nga konfliktet e brendshme, forcoi solidaritetin kombëtar dhe shpëtoi të ardhmen e shoqërisë. Mulla Idris Kakrruki nuk ishte as në anë të as pas këtij procesi; ai shpesh ishte një nga figurat kryesore që mbante peshën morale.

Durimi, fuqia bindëse dhe njohuritë e tij të thella për njerëzit, të shfaqura në takimet e pajtimit, e bënë atë jo vetëm një udhëheqës fetar, por edhe një udhëheqës të fuqishëm të komunitetit. Ata që e njihnin theksojnë veçanërisht kujtesën e tij të jashtëzakonshme, aftësitë e tij të rafinuara ndërpersonale dhe përpjekjet e tij të palodhura.

Një trashëgimi e rrethuar nga heshtja;

Pavarësisht kontributeve të tij të jashtëzakonshme, emri i Mulla Idris Kakrrukit përmendet rrallë në sferën publike sot. Kjo nuk tregon vetëm harresë të thjeshtë, por një mangësi serioze në kujtesën tonë kolektive. Mungesa e studimeve gjithëpërfshirëse akademike, dokumentarëve, simpoziumeve dhe përkujtimeve institucionale në emër të tij është nxitëse për të menduar.

Ndoshta pyetja e vërtetë është:
A mbeti ai në sfond sepse ishte imam, apo sepse zgjodhi heshtjen?

Megjithatë, lufta e Mulla Idris Kakrrukit nuk ishte vetëm fetare, por edhe kombëtare dhe humanitare. Ai e dinte shumë mirë se liria është e pamundur pa paqe sociale.

Mësimi që la për sot:

Molla Idris Kakrruki na kujton këtë:
Ata që mbështesin shoqëritë nuk janë gjithmonë ata që flasin më shumë, por ata që mbajnë barrën më të rëndë.

Kujtimi i tij nuk është thjesht përkujtim i një personaliteti; është kujtim i vlerës së faljes, pajtimit dhe ndërgjegjes së përbashkët. Prandaj, Mulla Idris Kakrruki është një nga figurat e heshtura, por të domosdoshme në historinë e Kosovës.

Zoti ia prehtë shpirtin.
Trashëgimia që la pas meriton të kujtohet siç duhet, jo të harrohet.

ARNAVUTHABER KOSOVA