Sessiz Bir Mezar Taşı; Kosova Dernekleri Platformu ve ona bağlı dernekler.

🪦 Sessiz Bir Mezar Taşı; Kosova Dernekleri Platformu ve ona bağlı dernekler.

Kosovalılar Derneği,
Kosova Priştineliler Derneği, Kosova Prizrenliler Kültür ve Yardımlaşma Derneği,
Kosova İpekliler Kültür ve Dayanışma Derneği ile
Kosova Gilanlılar Derneği, toplumun gözünde ciddi bir hayal kırıklığı yaratmıştır. Kosova’nın 18. yıldönümünü İstanbul’da kutlayamadığınız gibi, geçmişte Rakovina ve Reçak katliamlarını anmakta da başarısız oldunuz. Ne anma, ne kutlama… Sadece sessizlik..

Arnavut toplumu, tarihini hatırlayacak, acılarını anacak ve önemli dönüm noktalarını kutlayacak bir platform bekliyor. Ama siz, böylesine kritik anlarda sessiz kaldınız. Topluluk, yıllardır sizin adınız altında bir araya gelmeyi umut etti; siz ise bu sorumluluğu yerine getirmediniz.

Sormak gerekir: Kosova Dernekleri Platformu, gerçekten Arnavut ve Kosova toplumunun kültürünü, tarihini ve hafızasını yaşatma görevini üstlenebiliyor mu? Yoksa sadece isimde var olan bir organizasyon musunuz? Kosova halkı artık somut bir eylem bekliyor, boş konuşmalar ve formaliteler değil.

Artık sessizlik kabul edilemez. Herkes merak ediyor: Neden bir araya gelmediniz? Neden Kosova’nın önemli günlerini anmadınız? Bu sessizlik, yalnızca topluluk nezdinde güven kaybı yaratmakla kalmıyor, aynı zamanda Kosova tarihine ve hafızasına duyarsızlık olarak kaydediliyor.

🪦 Një gur varri i heshtur; Platforma e Shoqatave të Kosovës dhe shoqatat e saj të lidhura

Shoqata e Kosovarëve,
Shoqata e Prishtinasve të Kosovës, Shoqata Kulturore dhe e Ndihmës së Ndërsjellë e Prizrenasve të Kosovës,
Shoqata Kulturore dhe e Solidaritetit e Ipekut të Kosovës, si dhe
Shoqata e Gjilanasve të Kosovës, kanë krijuar një zhgënjim serioz në sytë e shoqërisë. Ashtu siç nuk arritët të festoni në Stamboll 18-vjetorin e Kosovës, po ashtu dështuat edhe në përkujtimin e masakrave të Prekazit, Rahovecit dhe Reçakut në të kaluarën. As përkujtim, as festë… vetëm heshtje.

Shoqëria shqiptare pret një platformë që të kujtojë historinë, të nderojë dhimbjet dhe të festojë momentet kyçe. Por ju, në këto çaste kritike, zgjodhët të heshtni. Komuniteti prej vitesh ka shpresuar të mblidhet nën emrin tuaj; ju nuk e përmbushët këtë përgjegjësi.

Duhet pyetur: A është Platforma e Shoqatave të Kosovës vërtet në gjendje të mbajë gjallë kulturën, historinë dhe kujtesën e shoqërisë shqiptare dhe kosovare? Apo jeni thjesht një organizatë që ekziston vetëm në emër? Populli i Kosovës tashmë pret veprime konkrete, jo fjalë boshe dhe formalitete.

Heshtja nuk është më e pranueshme. Të gjithë pyesin: Pse nuk u bëtë bashkë? Pse nuk i përkujtuan ditët e rëndësishme të Kosovës? Kjo heshtje jo vetëm që krijon humbje besimi në sytë e komunitetit, por regjistrohet edhe si një pandjeshmëri ndaj historisë dhe kujtesës së Kosovës.